วิเคราะห์ ส่วนองค์พระพุทธชินราช

         – ดวงพระเนตรประดับด้อยเปลือกมุกไฟ หัวตา 2 ชิ้น หางตา 2 ชิ้น ตาดำ 1 ชิ้น เหลือบต่ำ ดวงพระเนตรนัยตาดำทำด้วยนิลเม็ดเล็ก ทำมุมองศาไปที่ปลายพระนาสิก ประหนึ่งอยู่ในอาณาปาณสติ
         – พระนาสิกมีสันฐานใหญ่แบบศริสัชนาลัย ทรงสามเหลี่ยมแบบเชียงแสน มีความโค้งมนแบบสุโขทัยสันกลางเป็นลำ
         – ลอนพระนาสึกเล็กแบบเชียงแสน ใต้ลอนพระนาสึกปากองศาเปิดเอียงกว่าเชียงแสนแต่น้อยกว่าสุโขทัย
         – รูจมูกกดปาดด้วยปลายนิ้วแบบเชียงแสนบางๆ จากดั้งจมูกลากออกเบาๆ เกิดเป็นเงาดำลึกมีมิติแบบสุโขทัย
         – ปลายพระนาสิกด้านบนโตใหญ่มีความโค้งมนแบบศริสัชนนาลัย มีความงุ้มแบบสุโขทัย ปลายพระนาสิกด้านล่างมีความใหญ่โตแบบศรีสัชนาลัย องศาลาดแบบสุโขทัย แต่ดูไม่มากเนื่องด้วยความโตของเนื้อปลายพระนาสึก
         – เนื้อใต้จมูกเกิดจากการผสมของรูปสามเหลี่ยมแบบเชียงแสนมีจุดน้ำย้อยที่ปลายจมูก กับรูปสามเหลี่ยมแหลมงุ้มปากนกของสุโขทัยมีจุดน้ำย้อยที่ปลายจมูก รวมกันเป็นลอนโค้งใหญ่ จุดน้ำย้อยที่บริเวณตกท้องช้างกลางเนื้อใต้จมูก จึงสังเกตุได้ว่าจมูกมีความใหญ่โตลักษณะการเกิดแบบเดียวกับเกศ น้ำหยดจากกลางใต้เนื้อผ่านร่องหน้าออกพอดี
         – พระโอษฐ์กว้างแย้มแบบหริภุญชัย มีทรงสันนูนแบบพระเชียงแสนเล็กน้อยแต่ไม่มาก มีลอนปากกลมแบบสุโขทัยแต่มีความลึกไม่มาก องศาการปาดเนื้อริมพระโอษฐ์แบบเชียงแสน ทำให้เนื้อปากเป็นกลมผสมการปาดออกแบบแบนมีความโค้งเล็กน้อย
         – เงาของจมูกที่โค้งที่ตกกระทบลงบนปากเป็นเงามีความโค้ง ส่งผลให้ปากที่แบบดูมีความโค้งนับเป็นภูมิปัญญาเชิงช่างที่ใช้แสงในการกำหนดเส้น กำหนดความรู้สึกจากการมองเห็นได้
         – พระหนุมีความใหญ่โตแบบอยุทธยา รูปทรงกลมแบบสุโขทัย แต่มีความป้านแบบพระเชียงแสน
         – ส่วนพระศอชูแบบสุโขทัย ยอดพระศอบานออกรับกับเศียรแบบพระเชียงแสน มีเส้นพระศอและเนื้อพระศอแบบพระอยุทธยา
ส่วนของลำตัว สังเกตุได้ว่ามีทรงและเทคนิคการปาดแสงเงาล้อกับใบหน้าเช่น
         – ส่วนอก ดูมีความกว้างใหญ่แบบสุโขทัย มีความแบนแบบเชียงแสน แต่ด้วยการปาดข้างลึกแบบสุโขทัยทำให้ดูอวบอิ่มผายรับกับรูปหน้า
         – ส่วนลำตัวช่วงลิ้นปี่มีการกดต่ำลงทำให้ลำตัวดูพองลักษณะมีลมแบบศรีสัชนาลัยแต่ไม่มาก
         – ส่วนลำตัวเป็นแนวตรงนี้เกิดจาก ลำตัวปาดมีน้ำหนักแนวเดียวกับการปาดใบหน้าที่อยู่ระหว่างสุโขทัยที่มีความโค้งช่วงกลางลำตัว หริภุญชัยที่มีลำตัวช่างกลางเกือบตรง และเชียงแสนที่มีจุดเปลี่ยนโค้งเยื้องลงมาทางด้านล่าง เมื่อผสมกันทำให้ลำตัวเป็นลำตรง แต่มิติของเนื้อลำตัวมีการปาดผสมเป็นชั้นๆ รวมตัวของแต่ละสมัยเช่นกัน
         – ส่วนท้องมีไม่มากคล้ายๆ เชียงแสน
         – ส่วนพระนาภีมีเนื้อไม่มากแบบเชียงแสน แต่ดูเป็นลอนแบบสุโขทัยเนื่องด้วยส่วนเอวและส่วนเส้นขอบชายผ้ามีแนวเส้นกดบางๆ และมีการทำร่องเงาแนวกลางแบบสุโขทัยบางๆ ทำให้ดูมีลอนท้องที่ใหญ่
ส่วนของแขน
         – ต้นแขนเป็นลำท่อนบนต่อจากไหล่มีขนาดใหญ่กว่าด้านศอกเล็กน้อยแบบ… มีการปาดจากรักแร้ถึงกลางข้อพับทำให้มองผิวเผินแขนจะเรียวลงแบบสุโขทัย โดยมีแสงด้านนอกบังคับ ส่วนแนวครึ่งแขนด้านในจะเป็นแนวตรงแบบเชียงแสน
         – ปลายแขน เป็นลำรูปไข่ มีความสะดุ้ง มีความกลมกลึง